کائولن یک کانی رسی رایج در طبیعت است. این کانی برای رنگدانه سفید مفید است، بنابراین، سفیدی یک شاخص مهم است که بر ارزش کائولن تأثیر می‌گذارد. آهن، مواد آلی، مواد تیره و سایر ناخالصی‌ها در کائولن وجود دارد. این ناخالصی‌ها باعث می‌شوند کائولن رنگ‌های مختلفی داشته باشد و بر سفیدی آن تأثیر بگذارد. بنابراین کائولن باید ناخالصی‌ها را حذف کند.
روش‌های رایج خالص‌سازی کائولن شامل جداسازی ثقلی، جداسازی مغناطیسی، شناورسازی، تصفیه شیمیایی و غیره است. روش‌های رایج خالص‌سازی کائولن به شرح زیر است:
۱. جداسازی گرانشی
روش جداسازی گرانشی عمدتاً از اختلاف چگالی بین کانی باطله و کائولن برای حذف ناخالصی‌های با چگالی بالا از مواد آلی سبک، کوارتز، فلدسپات و عناصر حاوی آهن، تیتانیوم و منگنز استفاده می‌کند تا تأثیر ناخالصی‌ها بر سفیدی کاهش یابد. معمولاً از تغلیظ‌کننده‌های گریز از مرکز برای حذف ناخالصی‌های با چگالی بالا استفاده می‌شود. گروه هیدروسیکلون همچنین می‌تواند برای اتمام شستشو و غربالگری کائولن در فرآیند مرتب‌سازی استفاده شود که نه تنها می‌تواند به هدف شستشو و درجه‌بندی دست یابد، بلکه برخی از ناخالصی‌ها را نیز حذف می‌کند که ارزش کاربردی خوبی دارد.
با این حال، به دست آوردن محصولات کائولن واجد شرایط با روش جداسازی مجدد دشوار است و محصولات نهایی واجد شرایط باید با جداسازی مغناطیسی، شناورسازی، کلسیناسیون و سایر روش‌ها به دست آیند.
۲. جداسازی مغناطیسی
تقریباً همه سنگ‌های کائولن حاوی مقدار کمی سنگ آهن، عموماً 0.5 تا 3 درصد، عمدتاً مگنتیت، ایلمنیت، سیدریت، پیریت و سایر ناخالصی‌های رنگی هستند. جداسازی مغناطیسی عمدتاً از اختلاف مغناطیسی بین کانی باطله و کائولن برای حذف این ناخالصی‌های رنگی استفاده می‌کند.
برای مگنتیت، ایلمنیت و سایر کانی‌های مغناطیسی قوی یا براده‌های آهن که در فرآیند فرآوری مخلوط می‌شوند، استفاده از روش جداسازی مغناطیسی برای جداسازی کائولن مؤثرتر است. برای کانی‌های مغناطیسی ضعیف، دو روش اصلی وجود دارد: یکی برشته کردن، تبدیل آن به کانی‌های اکسید آهن مغناطیسی قوی و سپس ادامه جداسازی مغناطیسی؛ راه دیگر استفاده از روش جداسازی مغناطیسی میدان مغناطیسی با گرادیان بالا برای جداسازی مغناطیسی است. از آنجا که جداسازی مغناطیسی نیازی به استفاده از عوامل شیمیایی ندارد، محیط زیست آلودگی ایجاد نمی‌کند، بنابراین در فرآیند فرآوری کانی‌های غیرفلزی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش جداسازی مغناطیسی به طور مؤثر مشکل استخراج و بهره‌برداری از کائولن کم‌عیار را که به دلیل محتوای بالای سنگ آهن از ارزش معدنی تجاری برخوردار نیست، حل کرده است.
با این حال، به دست آوردن محصولات کائولن با عیار بالا تنها با جداسازی مغناطیسی دشوار است و برای کاهش بیشتر محتوای آهن در محصولات کائولن، به عملیات شیمیایی و سایر فرآیندها نیاز است.
۳. شناورسازی
روش فلوتاسیون عمدتاً از تفاوت‌های فیزیکی و شیمیایی بین کانی‌های گانگ و کائولن برای تصفیه سنگ معدن کائولن خام با ناخالصی‌های بیشتر و سفیدی کمتر و حذف ناخالصی‌های حاوی آهن، تیتانیوم و کربن استفاده می‌کند تا به بهره‌برداری جامع از منابع کائولن کم‌عیار دست یابد.
کائولن یک کانی رسی معمولی است. ناخالصی‌هایی مانند آهن و تیتانیوم اغلب در ذرات کائولن وجود دارند، بنابراین سنگ معدن خام باید تا درجه خاصی از نرمی آسیاب شود. کائولینیت معمولاً از روش شناورسازی برای شناورسازی ذرات بسیار ریز، روش شناورسازی لایه سیال دوگانه و روش شناورسازی لخته‌سازی انتخابی و غیره استفاده می‌کند.
شناورسازی می‌تواند به طور موثری سفیدی کائولن را افزایش دهد، در حالی که عیب آن این است که به معرف‌های شیمیایی نیاز دارد و هزینه زیادی دارد و به راحتی باعث آلودگی می‌شود.
۴. تصفیه شیمیایی
لیچینگ شیمیایی: برخی از ناخالصی‌های موجود در کائولن را می‌توان به صورت انتخابی توسط اسید سولفوریک، اسید هیدروکلریک، اسید نیتریک و سایر عوامل لیچینگ حل کرد تا ناخالصی‌ها از بین بروند. از این روش می‌توان برای حذف هماتیت، لیمونیت و سیدریت از کائولن کم‌عیار استفاده کرد.
سفید کردن شیمیایی: ناخالصی‌های موجود در کائولن را می‌توان از طریق سفید کردن به مواد محلول اکسید کرد که می‌توان آنها را شستشو داد و برای بهبود سفیدی محصولات کائولن حذف کرد. با این حال، سفید کردن شیمیایی نسبتاً گران است و معمولاً در کنسانتره کائولن استفاده می‌شود که پس از رفع آلودگی نیاز به تصفیه بیشتر دارد.
تصفیه برشته کردن: تفاوت در ترکیب شیمیایی و واکنش‌پذیری بین ناخالصی‌ها و کائولن می‌تواند برای برشته کردن مغناطیسی، برشته کردن در دمای بالا یا برشته کردن کلردار برای حذف ناخالصی‌هایی مانند آهن، کربن و سولفید موجود در کائولن استفاده شود. این روش می‌تواند واکنش‌پذیری شیمیایی محصولات کلسینه شده را بهبود بخشد، سفیدی کائولن را تا حد زیادی بهبود بخشد و محصولات کائولن با درجه بالا به دست آورد. اما عیب تصفیه برشته کردن این است که مصرف انرژی زیاد است و به راحتی باعث آلودگی محیط زیست می‌شود.
تهیه کنسانتره کائولن با عیار بالا از طریق یک فناوری واحد دشوار است. بنابراین، در تولید واقعی، پیشنهاد می‌کنیم یک تولیدکننده تجهیزات فرآوری مواد معدنی واجد شرایط را انتخاب کنید. انجام آزمایش فرآوری مواد معدنی و به‌کارگیری چندین فناوری فرآوری برای افزایش کیفیت کائولن.
زمان ارسال: آوریل-06-2020